بر قامت دلربای مهدی صلوات
بیا ای تکسوار جاده نور
درباره
آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست
هر کجا هست خدایا به سلامت دارش
_______________________________
ذکر تعجيل فرج رمز نجات بشر است
ما برآنيم که اين ذکر جهاني بشود
موضوعات
آرشیو
ای آنکه بر کرانه ی ازلی و ابدی وجود، برنشسته ای! دستی برآر و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز از این منجلاب بیرون کش.
شهید آوینی
تو را نیز ازین نسب لا یتغیر تاریخ گریزی نیست. صحرای بلا به وسعت تاریخست و کار به یک "یا لیتنی کنت معکم" ختم نمی شود!
شهید آوینی
شهید آوینی
عجب از این عقل باژگونه که ما را در جست و جوی شهدا، به قبرستان ها می کشاند!
شهید آوینی
آرمان خواهی انسان، مستلزم صبر بر رنج هاست.
پس برادر خوبم!
برای جانبازی در راه آرمان ها، یاد بگیر که در این سیاره ی رنج، صبورترین انسان ها باشی.
شهید آوینی
خمينى ،حسين زمان را تنها نگذاريد تا جريان بعد از پيامبر (ص) تكرار نشود .خالص باشيد تا خداوند دستتان را بگيرد. زيبا باشيد،تا زيبايى بيافرينيد و اوامر امام را مجرى باشيد و ولايت فقيه در رأس امورتان قرار گيرد...
شهید محمد على گندمى
من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلو تبدیلا
(احزاب23)
برخی از آن مومنان بزرگ مردانی هستند که به عهد و پیمانی که با خدا بستند كاملا ً وفا كردند و بر آن عهد ایستادگی کردند (تا به راه خدا شهید شدند)، و برخی (به انتظار شهادت مقاومت کرده) و هیچ عهد خود را تغییر ندادند.
در زمان غیبت به کسی منتظر می گویند که منتظر شهادت باشد..
شهید مهدی زین الدین
دیروز از هر چه بود گذشتیم و امروز از هر چه بودیم!!!
آنجا پشت خاکریز بودیم و اینجا در پناه میز!!!
دیروز دنبال گمنامی بودیم و امروز مواظبیم ناممان گم نشود!!!
جبهه بوی ایمان میداد و اینجا ایمانمان بو میدهد!!!
الهی
نصیرمان باش تا بصیر گردیم!!!
بصیرمان کن تا از مسیر برنگردیم!!!
و آزادمان کن تا اسیر نگردیم.!!!
شهید شوشتری
حقیقت این است که هرچه بگوییم خسته شده ایم و بریده ایم. اسلام دست از سر ما بر نمی دارد. ماباید بمانیم و کاری را که می خواهیم. انجام بدهیم. همیشه باید مشغول یک کلمه باشیم.و آن (( عشق)) است. اگر عاشقانه با کار پیش بیایی به طور قطع بریدن و عمل زدگی و خستگی برایت مفهومی پیدا نمی کند...
شهید محمد ابراهیم همت
مادر، به من درسي آموختهاي كه پاي خود را جاي پاي ياران حسينبن علي(ع) گذاردهام و چه كشته شوم و چه سالم برگردم، براي تو افتخاري بزرگ است. مادر، اگر من شهيد شدم، برايم گريه نكن.
فرزاندانمان هرگز در کتاب تاریخ خود نخواهند خواند که امام خامنه ای تنها ماند...
لااقل
از آن "بد"هایی باشم که " خوب"ها را دوست دارند.
مَشک رنجهای انقلاب را به دندان کشیدهایم و دست و پا دادهایم، اما آنرا رها نکردهایم.
شهید سید مرتضی آوینی
از یک سو باید بمانیم تا شهید آینده شویم،
از دیگر سو باید شهید شویم تا آینده بماند.
هم امروز باید شهید شویم تا فردا بماند، هم باید بمانیم تا فردا شهید نشود.
عجب دردی!
چه میشد امروز شهید میشدیم و فردا دوباره زنده، تا دوباره شهید شویم.
(شهید مهدی رجب بیگی)
خون شهید، جاذبهی خاک را خواهد شکست؛
و ظلمت را خواهد درید؛
و معبری از نور خواهد گشود؛
و روحش را از آن، به سفری خواهد برد که برای پیمودن آن،
هیچ راهی جز شهادت وجود ندارد.
شهید سید مرتضی آوینی
آه یاران!
اگر در این دنیای وارونه، رسم مردانگی این است که سر بریده مردان را در تشت طلا نهند و به روسپیان هدیه کنند،بگذار اینچنین باشد.
این دنیا و این سر ما!
سید مرتضی آوینی/فتح خون
برخی امام گذشته را عاشقند، نه امام حاضر را!
میدانی چرا؟
امام گذشته را هرگونه که بخواهند تفسیر میکنند،
اما امام حاضر را باید فرمان ببرند!
و کوفیان، عاشورا را اینگونه رقم زدند!
عزیز ما! ای وصی امام عشق
دیدیم كه می شناسیمش .... و تصویرش را از این پیش در خاطر داشته ایم. دیدیم كه می شناسیمش. نه آن سان كه دیگران را ... و نه حتی آن سان كه خود را. چه كسی از خود آشناتر ؟ دیده ای هرگز كسی نقش غربت در چهره خویش بیند و خود را نشناسد ؟!
دیدیم كه می شناسیمش. بیشتر از خود ... تا آنجا كه خود را در او یافتیم. چونان نقشی سرگردان در آبگینه كه صاحب خویش را بازیابد و یا چونان سایه ای كه صاحب سایه را ... آن صورت ازلی را چه كسی بر این لوح قدیم نقش كرده بود ؟ می دیدیم كه چشمانش فانی است اما نگاهش باقی. می دیدیم كه لبانش فانی است اما كلامش باقی. چشمانش منزل عنایت ازلی بود و دهانش معبر فیض ازلی و دستانش ... چه بگوییم ؟ كاش گوش نامحرمان نمی شنید!
دیدیم كه می شناسیمش و او همان است كه از این پیش طلعتش را در آب و باد و خاك و آتش دیده ایم. درخورشید آنگاه كه می تابد. در ابر آنگاه كه می بارد. در آب باران آنگاه كه در جستجوی گودال ها و دره ها بر می آید. در شفقت صبح در صراحت ظهر در حجب شب در رقت مه و در حزن غروب نخلستان در شكافتن دانه ها و در شكفتن غنچه ها .... در عشق پروانه و در سوختن شمع.
دیدیم كه می شناسیمش و دوستش می داریم. آن همه كه آفتابگردان آفتاب را. آن همه كه دریا ماه را .... و او نیز ما را دوست دارد آن همه كه معنا لفظ را.
زمین مهبط است نه خانه وصل. در اینجا نور از نار می زاید و بقاء در فناست و قرار در بیقراری. زمین معبر است و نه مقر .... و ما می دانستیم. پروانه ای دوران دگردیسی اش را به پایان برد و بال گشود و پیله اش چون لفظی تهی از معنا از شاخه درخت فرو افتاد. رشته وحی گسست و ما ماندیم و عقلمان. عصر بیّنات به پایان رسید و آن آخرین شب دیگر به صبح نیانجامید.
آنان كه معنای ولایت را نمی دانند در كار ما سخت درمانده اند. اما شما خوب می دانید كه سرچشمه این تسلیم و اطاعت و محبّت در كجاست؟
عزیز ما ای وصی امام عشق
آنان كه معنای ولایت را نمی دانند در كار ما سخت درمانده اند. اما شما خوب می دانید كه سرچشمه این تسلیم و اطاعت و محبّت در كجاست. خودتان خوب می دانید كه چقدر شما را دوست می داریم و چقدر دلمان می خواست آن روز كه به دیدار شما آمدیم سر در بغل شما پنهان كنیم و بگرییم. ما طلعت آن عنایت ازلی را در نگاه شما باز یافتیم. لبخند شما شفقت صبح را داشت و شب انزوای ما را شكست.
سر ما و قدمتان كه وصی امام عشق هستید و نائب امام زمان
سید شهیدان اهل قلم
طـرّاح قـالـب: شــیــعــه تـم